Den Haag en de Battle of the Houses: Van een liedje tot een mini-musical door ex-gedetineerden

Door Eva Bratanata

Met het einde van 2013 is ook alweer de vijfde editie van de Battle of the Houses voorbij. Op vrijdag 13 december verzamelden alle Exodushuizen in het evangelisch centrum De Schuilplaats in Ede voor een spetterende wedstrijd.

Al sinds september hielden we wekelijkse brainstormsessies in Den Haag. Leslie vertelt: “Cita* is met het idee gekomen dat het leuk zou zijn om een situatie te spelen van na Exodus.” Dat is natuurlijk het moment waar iedereen naartoe leeft en elke dag hard voor werkt. De groep was zo enthousiast dat de ideeën al snel verder gingen dan de opdracht om een liedje te bedenken.

“Nou, dat is wat uit de hand gelopen”, lacht Leslie. “Van een liedje naar een klein toneelstuk met liedjes.” De bewoners en medewerkers van Exodus Den Haag hadden een heel verhaal te vertellen en kozen ervoor om dat te doen in de vorm van soort mini-musical.

“Als je het programma goed doorlopen hebt, is er de mogelijkheid om een sleutelwoning te krijgen”, legt hij uit. “We hebben gekozen voor die situatie. Dat is de realiteit. Wat je veel ziet gebeuren is: bij Exodus krijg je heel veel begeleiding, heel veel steun en je denkt dat je er helemaal bent. ‘Mij kan niks meer gebeuren, ik krijg de sleutel van mijn huis.’ En hoe vaak gebeurt het niet dat toch oude gewoontes weer de kop op steken, drank, drugs, oude vrienden. Dat is wat we geprobeerd hebben om te laten zien, van ‘Ja jongens, wees reëel want zo zit het leven wel in elkaar en wees je er bewust van dat ook die gevaren er zijn. Tuurlijk roepen we allemaal en hopen we allemaal dat het niet zo is, maar druk van vrienden en van buitenaf is vaak zo groot. Je houdt niet overal rekening mee. Er komen toch weer dingen op de mat waar je denkt van nee! Er is nabegeleiding. Als het moeilijk wordt, schakel die in, wacht niet te lang.”

Het verhaal kreeg snel vorm en alle spelers konden zich gemakkelijk vinden in hun personage. Karel* tuimelde zomaar de hoofdrol in en Leslie werd aangesteld als regisseur. Wie niet op het podium wilde, hielp bij de ondersteuning en met het maken van decorstukken.

De opvoering was een succes en de boodschap werd met warm applaus onthaald. Ook de jury was onder de indruk van de diepgang die onze groep in het stuk had gelegd. De bewoners keerden tevreden naar huis met een beker en een grote bos bloemen voor de mooie en verdiende derde plaats.

* de namen in dit artikel zijn omwille van de privacy gefingeerd

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply